• Slideheader0
  • Slideheader1
  • Slideheader10
  • Slideheader11
  • Slideheader12
  • Slideheader13
  • Slideheader14
  • Slideheader15
  • Slideheader16
  • Slideheader17
  • Slideheader18
  • Slideheader19
  • Slideheader2
  • Slideheader20
  • Slideheader21
  • Slideheader22
  • Slideheader23
  • Slideheader24
  • Slideheader25
  • Slideheader26
  • Slideheader27
  • Slideheader28
  • Slideheader29
  • Slideheader3
  • Slideheader30
  • Slideheader31
  • Slideheader4
  • Slideheader5
  • Slideheader6
  • Slideheader7
  • Slideheader8
  • Slideheader9
Zaterdag 19 september was het zo ver, een bijzondere Schokkerdag, die voor een belangrijk deel op Schokland zou plaatsvinden. En in de aanloop naar deze dag een tweetal bijzondere gebeurtenissen. Maandag 7 september kregen we te horen dat de klok van Schokland, na een afwezigheid van ruim 60 jaar, waarschijnlijk nog voor de Schokkerdag in het torentje op de kerk op Schokland geplaatst zou kunnen worden. Daar hadden we al niet meer op gerekend. Maar tot ons grote genoegen was het donderdag 17 september zover. Met behulp van een hoogwerker werd de originele Schokkerklok door medewerkers van een klokkengieterij in het torentje geplaatst, en even later klonken voor het eerst de klanken van de klok over het drooggevallen eiland. Een mooiere aanloop naar de Schokkerdag was niet denkbaar. De dag er na, vrijdag 18 september, was er weer een bijzondere activiteit, we hebben toen in het kader van de herdenking van de ontruiming, een bronzen plaquette op het museumterrein geplaatst.
En dan de Schokkerdag. Volgens velen een dag met een gouden randje. Bijna 250 deelnemers aan deze dag, waar het herdenken van de ontruiming in 1859 het centrale thema was. Met daarbij een geweldige bijdrage van meerdere hoogwaardigheidsbekleders, die allen duidelijk maakten dat Schokland en haar geschiedenis hun warme belangstelling heeft.
Hierbij een kort verslag van de dag:

Ledenvergadering:
We hebben met dank voor het vele verrichte werk afscheid genomen van de bestuursleden Jan Kwakman en Gerard Corjanus. De aanwezige leden besloten daarbij Gerard Corjanus tot Lid van Verdienste van onze vereniging te benoemen. Daarna konden we overgaan tot het benoemen van twee nieuwe bestuursleden Jan Meijer en Bert Karel, waarmee ons bestuur weer op volle sterkte is.

Presentatie van het boek “Schokland Verlaten”:
Dit boek, wat een compleet en goed onderbouwd beeld geeft van de ontruiming in 1859 is een geweldige prestatie van de auteurs Bruno Klappe en Wim Veer. De aanwezige leden hebben als dank voor deze prestatie Bruno tot Erelid en Wim tot Lid van Verdienste van onze vereniging benoemd. Ook was er veel waardering voor de IJsselacademie. Zonder de professionele ondersteuning van deze stichting hadden we de nu verkregen kwaliteit van het boek niet bereikt. In het bijzonder was er een dankwoord voor dr. Pieter Winsemius die welbespraakt en met veel acteertalent het eerste exemplaar van het boek in ontvangst wilde nemen en daarna de ervaringen van één van zijn voorvaderen met de Schokkergemeenschap moedig en beeldend heeft weergegeven. Na afloop kon worden vastgesteld dat de familie Winsemius en de Schokkernazaten inmiddels vriendschappelijk met elkaar omgaan.

Onthulling plaquette:
Na de lunch is het gehele gezelschap vanuit Ens vertrokken naar het museumterrein op Schokland. Daar heeft de commissaris van de Koningin in Flevoland, de heer Leen Verbeek de bronzen plaquette onthuld van één van de brieven uit 1859 inzake de ontruiming. Ondersteund door zang van het Kamper Schokkerkoor en het luiden van de Schokkerklok hebben de deelnemers kunnen beleven dat de ontruiming van het eiland voor de Schokkers indertijd onontkoombaar was. De rest van de middag hebben we samen, genietend van het mooie weer en met leuke activiteiten, in een sfeer van ontmoeting en herkenning mogen doorbrengen.

Het muziekspel:
s’Avonds om 19.00 uur werd in ’t Voorhuijs te Emmeloord het muziekspel “De ontruiming van Schokland” opgevoerd. De opera- en operettevereniging La Mascotte heeft daar het verhaal van de Schokkerbevolking en de emotie van de ontruiming voortreffelijk weergegeven. Met circa 160 van de deelnemers aan de Schokkerdag waren we daarbij aanwezig. Toen op het toneel de Schokkerbevolking zich verzamelde bij de haven en de namen van de vertrekkende families werden opgelezen kon je de emotie van de Schokkernazaten in de zaal voelen, en toen we daarna samen, koor en publiek, het lied “Schokland Verlaten” mochten zingen moesten verschillende Schokkers een traan wegpinken. Met de uitvoering van het muziekspel kwam een eind aan deze bijzondere Schokkerdag.

Theo Grootjen