• Slideheader0
  • Slideheader1
  • Slideheader10
  • Slideheader11
  • Slideheader12
  • Slideheader13
  • Slideheader14
  • Slideheader15
  • Slideheader16
  • Slideheader17
  • Slideheader18
  • Slideheader19
  • Slideheader2
  • Slideheader20
  • Slideheader21
  • Slideheader22
  • Slideheader23
  • Slideheader24
  • Slideheader25
  • Slideheader26
  • Slideheader27
  • Slideheader28
  • Slideheader29
  • Slideheader3
  • Slideheader30
  • Slideheader31
  • Slideheader4
  • Slideheader5
  • Slideheader6
  • Slideheader7
  • Slideheader8
  • Slideheader9
6 september, zaterdag, prachtig mooi weer in Spakenburg, van heinde en verre kwamen ze weer, de Schokker nazaten, verreweg de meesten met eigen vervoer en een tiental met de bus. Bijna 200 mensen verzamelden zich in de zaal 't Haantje, ze werden verwelkomd door leden van het bestuur, kregen een naamkaartje op en ontvingen een deelnemerslijst. Aan 5 lange tafels gezeten, genoten ze van een verse kop koffie met 'Jan Hagel'.

Om precies 10.16 uur opende de voorzitter, Ben Kroes, de algemene ledenvergadering, hij verwelkomde de ereleden en gedacht de overledenen met een minuut stilte. Hij loodste bekwaam de agenda door de vergadering, de kascommissie werd benoemd, de heren Jonk en Peters en als reserve de heer Oomkens.

Toen de vergadering was besloten was het woord aan burgemeester Groen. Deze gaf in een emotioneel gedragen voordracht blijk van zijn verbondenheid met de Schokkers, omdat hij daarvan veel had gehoord tijdens zijn verblijf in Kampen. Als dank voor onze ontvangst in Spakenburg, ontving hij een mooie luchtfoto van het voormalig eiland.
De beurt was aan Bord Zwaan, de directeur van het geheel vernieuwde museum 't Vurhuus. Bord is een geboren Spakenburger en dat wilde hij weten ook want hij was gekleed in de oude Spakenburger dracht. Met terechte trots vertelde hij van 'zijn' museum en noemde het feit dat er in Bunschoten-Spakenburg nog 626 dames in klederdracht lopen, waarvan de jongste 47 en de oudste 102 jaar is. Hierna installeerde zich onze muzikant, Jan Balt en begon een gezellige borreltijd.

Een kleine wandeling in het zonnetje bracht het gezelschap naar het restaurant 'De Mandenmaaker', waar een uitstekende lunch werd geserveerd. Daarna was iedereen tot 16.00 uur vrij om in Spakenburg rond te kijken en dat was echt de moeite waard, want de Schokkerdag viel samen met de Visserijdag in Spakenburg. Er was veel te zien en te genieten, in de eerste plaats het museum, maar rond de haven was het ook mooi, met al die demonstraties van een touwslagerij, een oude smidse, handwerkende dames, nettenboetende vissers, te veel om op te noemen. En dan de muziek rondom, dan weer uit luidsprekers, dan weer gewoon accoustisch van accordeon en mondharmonica. Wat waren die gebakken haringen lekker!

Om 16.00 uur waren we weer in 't Haantje, daar was muziek, daar was gezelligheid. Er kwam een koor, gemengd in geslacht maar ook in klederdracht. Het programma was wat te zwaar en de pauze wat te lang er bleef dus te weinig tijd over voor eventuele eigen bijdragen. Maar dank zij de uitgereikte liedbundels en de spontaan opgerichte koortjes werd het toch nog heel genoeglijk.

Als van ouds kwam het 'broodje' weer te vroeg, maar aan alles komt een eind, ook aan deze dag. Het was een leuke, interessante Schokkerdag geweest, veel oude bekenden, maar ook nieuwe gezichten en we wensten elkaar weer alle goeds en misschien tot volgend jaar op de boot.

Thijs Jansen, Schokker Erf 36A, november 1997