• Slideheader0
  • Slideheader1
  • Slideheader10
  • Slideheader11
  • Slideheader12
  • Slideheader13
  • Slideheader14
  • Slideheader15
  • Slideheader16
  • Slideheader17
  • Slideheader18
  • Slideheader19
  • Slideheader2
  • Slideheader20
  • Slideheader21
  • Slideheader22
  • Slideheader23
  • Slideheader24
  • Slideheader25
  • Slideheader26
  • Slideheader27
  • Slideheader28
  • Slideheader29
  • Slideheader3
  • Slideheader30
  • Slideheader31
  • Slideheader4
  • Slideheader5
  • Slideheader6
  • Slideheader7
  • Slideheader8
  • Slideheader9

Op zaterdagmorgen 30 augustus 1986 om circa 10 uur kon de voorzitter van de Schokkervereniging aan boord van het fraaie passagiersschip “IJsselstroom” tevreden en trots vaststellen dat de tweede Schokkerdag van de nog jonge Schokkervereniging al vast even enthousiast begonnen was als de eerste, die van 14 september 1985 te Urk.

Die 14e september was eigenlijk de start van de vereniging: die dag gaven zich 80 belangstellenden op. Nu telt de vereniging al over de 700 leden, waarvan er op 30 augustus ruim 250 aanwezig waren aan boord van de “IJsselstroom”. We zouden van Kampen naar Volendam varen. Tijdens deze tocht zou er gelegenheid zijn om een jaarvergadering te houden, om allerlei gegevens uit te wisselen over Schokkerfamilies en andere historische bijzonderheden betreffende het oude eiland en om familiebanden te verstevigen. Alle Schokker afstammelingen zijn immers familie van elkaar, al moet men, om dat vast te stellen, soms wel vele generaties terug kijken. Maar daarvoor was alle gelegenheid!! Aan boord bevond zich immers ook de genealoog van de vereniging, de heer Ab Klappe, die alle families, die ooit op Schokland gewoond hebben, in kaart heeft gebracht. Talloze boeiende verhalen weet hij te vertellen over het wel en wee van de Schokkerbevolking. Gedurende de hele reis naar Volendam en weer terug beantwoordde hij onvermoeibaar allerlei vragen van de aanwezigen over hun families. Aan boord kregen we Schokker moppen bij de koffie: de echte! (Kijkt u maar op blz. 39 en 40, dan begrijpt u wel dat we daar alles vanaf weten). Eén van de bestuursleden, de heer Bien, lichtte ons tijdens het varen vanaf Kampen tot aan het einde van het Keteldiep in over allerlei bijzonderheden langs de beide oevers, terwijl wij later, toen we Marken naderden, geïnformeerd werden over de meest saillante punten op de oevers door Kees Smit uit Volendam. Maar voor we daar waren, hadden we nog wel het één en ander te verwerken!

Het weer was weliswaar schitterend uit kunstzinnig oogpunt, maar minder gelukkig voor hen die, ondanks hun Schokker afkomst, o schande!, niet bestand bleken tegen de nogal straffe deining Echter, dat waren er maar zeer weinig. En de vooruitziende zorg van het Bestuur voorzag in pilletjes en echte spuugzakjes. Maar de meeste varenden genoten van de schitteren-de wolkenluchten, zo ongeëvenaard dat Japanners er speciaal voor overkomen om ze te fotograferen; de terugblik op de statige huizen langs de Kamper IJsselkade; het schutten in de machtige Houtribsluizen; de silhouetten van Marken en Volendam en het verfrissende en overvloedig aanwezige buiswater. Na een zeer gezellige en smakelijke warme lunch bereikten we Volendam, waar deskundige begeleiders ons opwachtten om ons het andere, het echte Volendam te laten zien, dat zich verder uitstrekt en meer te bieden heeft dan dat enkele stukje dijk dat heel Nederland en Buitenland kent. Na een bezoek aan het interessante en vaak ontroerende Volendammer museum, waar ook nog een film van Bert Haanstra vertoond werd, moesten we ons al weer snel naar de kade begeven voor de afvaart naar ons uitgangspunt, Kampen. Eén passagiere, verslonden opgaand in de drukte van het overvolle bekende “dijkje”, vergat de tijd, haastig moest de “IJsselstroom” nog weer terug om haar op te nemen…… Maar wat is er van dat ene medelid van onze vereniging geworden, dat nog iets later aankwam, toen de boot voor de tweede keer vertrokken was en die berustend wuifde, dat we maar zonder hem door moesten varen???

De terugkeer werd tot een warm en groots familiefeest. Gelukkig dat in de morgenuren de zakelijke en ernstige punten van het programma al grotendeels afgewikkeld waren, want nu was het zingen en praten geblazen. Een jeugdig lid van onze vereniging, Henk Loos ontpopte zich als een meeslepend zanger van volksliederen, zeeballaden en smartlappen en wist bijna allen, was het al niet tot meezingen dan toch in elk geval tot meeleven te bewegen. Wel bleef er veel belangstelling bestaan voor de zeer interessante documentatiemappen van de heer Klappe, die ter inzage lagen. Velen bekeken zijn schitterend verzorgde collectie bidprentjes van Schokkers en hun nazaten, de geneagrammen, de uittreksels uit doop? en trouwboeken die hij overzichtelijk heeft bijeengebracht.
Wederom was er koffie, er waren broodjes met warme croquetjes en deinend op de straffe golfslag en de tonen van de gevoelig gebrachte Zuiderzeeballade voeren wij aan op de horizon waar, onder een groots bewolkte, van avondzon doorstraalde reeds herfstige hemel, "het mooiste rivierfront van Nederland” langzaamaan weer herkenbaar werd voor ons. KAMPEN!
Het einde van een onvergetelijke Schokkerdag! 
 

Els van der Waag-Conijn 
 

De eerste "Schokkers" arriveerden om plm. 8.30 uur aan boord van de ‘IJsselstroom’ Het was gelijk kennis maken en praten over de familierelatie want er waren mensen die elkaar al meer dan 40 jaar niet gesproken of gezien hadden. Om 9.30 uur werden de trossen losgegooid en de koffie en Schokker-moppen geserveerd. De voorzitter zette uiteen wat de bedoeling was (dit vanwege de weersomstandigheden). Bij de Ketelbrug zou beslist worden wat te doen (naar Volendam of de alternatieve route)
Tijdens het varen vanaf Kampen tot het eind van de Ketel vertelde Jan Bien over allerlei bijzonderheden. Hierna mededelingen door de voorzitter. Ab Klappe leidde de kennismaking aan boord waarna een gezellige discussie losbarstte. Even voorbij de Ketelbrug begon het schip te deinen, waardoor enkele mensen het wat te moeilijk kregen. Dit was gelukkig van korte duur. Tijdens de vaart was er een verslaggever van Radio Oost aan boord die een rechtsstreekse radio-uitzending verzorgde. Hierdoor werd het programma enigszins gewijzigd.
Een half uur voordat de Houtribssluizen gepasseerd werden knapte het weer op en was het deinen afgelopen. Na de sluizen gepasseerd te zijn was het tijd voor de inwendige mens en werd er een ‘Gelderse’ broodtafel geserveerd. Tijdens de maaltijd ontstond er een gezellige conversatie en kon de dag gewoon niet meer stuk. Toen intussen Marken genaderd was gaf Kees Smit informatie over de saillate punten over zowel Marken als Volendam, dit vanaf het IJsselmeer gezien, wat erg interessant was.
In Volendam hebben een aantal Volendammers op een grandioze wijze het voor velen onbekende Volendam gepromoot. Er werd een bezoek aan het museum gebracht waar een film vertoond werd die velen in verroering heeft gebracht . Ondanks de regenbui die tijdens de excursie iedereen de kerk in deed vluchten, moeten wij vaststellen dat het bezoek aan Volendam door iedereen is gewaardeerd. Dit dankzij de goede begeleiding van de mensen die de ‘Schokkers’ hebben laten zien wat nou echt Volendam is.
Het bestuur van de Schokkervereniging wil langs deze weg (namens allen) deze mensen hartelijk danken voor hun voortreffelijke uitleg tijdens de rondwandeling en zou het erg op prijs stellen als bijgaande foto in Uw blad gepubliceerd zou worden, hetgeen bij deze gebeurt.
Om 4 uur, na nog even een laatkomer die verdwaald was in het Doolhof opgepikt te hebben, werd koers gezet naar Kampen. Nadat een groepsfoto met Volendam als decor gemaakt was, hield Ab Klappe zijn interessante verhaal over Schokland. Tijdens de terugvaart kwamen de Schokkers onder het genot van een hapje, slokkie en een pilsje pas goed opgang. Kortom de terugtocht was een groot familiefeest. Om plm.19.00 uur werd nog koffie met brood geserveerd, waarna om 20.00 uur in Kampen werd afgemeerd. Hierna ging iedereen na het geven van hele positieve reakties en de vraag wanneer er weer zo'n dag zou zijn, zeer tevreden en voldaan huiswaarts. Het was een zeer geslaagde dag waar wij graag op terug zullen zien.

Het bestuur van de Schokkervereniging wil met name de heer Klaas Mol, de beheerder van het Volendams Museum, en de medewerkers heel hartelijk bedanken voor hun inzet van die dag. Het is een bijzonder geslaagde dag geworden. De 240 Schokkers werden zeer goed ontvangen op Volendam. Er werden bezoeken gebracht aan het Doolhof, het Volendams Museum en ook de Sint Vincentiuskerk werd aangedaan. De gidsen kregen enorm veel goede reakties van de mensen van het Schokkervereniging en het bestuur.
In het Volendams Museum vertelde Kees Smit over interieurs in Schokland. In het Volendams Museum is meteen links de trap op een interieur van het huisje van Ootje Snoekie. Het is een interieur zoals vroeger op Schokland was. Deze interieurs tonen veel overeenkomst met die van Marken, Volendam en Urk. Een trechtervormige schouw het dak uit was typisch Schokkers. In het Volendams Museum is dit zoveel mogelijk nagebouwd. Zover bekend is het interieur precies zoals vroeger in de Schokker woningen.
In het Museum werd verder de film "De Zee was niet, meer" van Bert Haanstra gedraaid.

Onderstaande Volendammers staan aan de haven te wachten op de boot met Schokkers om hen eens nader kennis te laten maken met Volendam. V.l n.r.: Jaap Tuyp (Bokkie), Harmen Sul, Jan Sul, Piet Veerman (v.d. Schutter), Jaap Schilder (Sas), Kees Koning en Dick Brinkkemper. Op de foto ontbreken Jan Schilder (van Riek) en Kees Smit. Zij waren met de boot naar Kampen gevaren om zo de tocht met de ‘Schokker-boot’ naar Volendam v.v. mee te maken.


Bron: NiVo van 17-09-1986