• Slideheader0
  • Slideheader1
  • Slideheader10
  • Slideheader11
  • Slideheader12
  • Slideheader13
  • Slideheader14
  • Slideheader15
  • Slideheader16
  • Slideheader17
  • Slideheader18
  • Slideheader19
  • Slideheader2
  • Slideheader20
  • Slideheader21
  • Slideheader22
  • Slideheader23
  • Slideheader24
  • Slideheader25
  • Slideheader26
  • Slideheader27
  • Slideheader28
  • Slideheader29
  • Slideheader3
  • Slideheader30
  • Slideheader31
  • Slideheader4
  • Slideheader5
  • Slideheader6
  • Slideheader7
  • Slideheader8
  • Slideheader9
Ab (Albertus) Klappe (Kampen, 1 februari 1922 - 11 januari 2004 ) was een van de grondleggers van de Schokkervereniging.

In 1974 werd de ‘Schokker‘ in Ab Klappe wakker en raakte hij steeds meer betrokken bij het leven van zijn voorouders. Hij verzamelde, onderzocht en registreerde, maakte en onderhield contacten met andere Schokker nazaten. In 1985 kreeg hij tijdens de Urkerdag, waar veel Schokkers zijn, een kwartiertje spreektijd. Aan het eind van zijn betoog stelde hij de vraag: ‘Schokkers in de zaal, wie doet ermee als we een Schokkervereniging oprichten?‘ Vele handen gingen omhoog en van dat moment af  kennen we in feite de Schokker-vereniging.

Ab Klappe was in Kampen werkzaam in de sigarenbranche. In zijn vrije tijd dook hij in het verenigingswerk, want het besturen zat hem in zijn bloed. Als vakbondsman leerde menigeen hem kennen. Voor de Schokkervereniging was dit uiteraard van belang. Hij verzorgde lezingen over Schokker families op plaatselijke bijeenkomsten en verstrekte informatie over de 100 families, de 500 gezinnen en de 2.500 mensen die tussen 1688 en 1859 op Schokland leefden. Hij wilde dit doen om zijn kennis voor het nageslacht te behouden.

Onder zijn hand kreeg het verenigingsblad Het Schokker Erf gestalte. Niet voor niets werd hij ‘Ab de Schokkoloog‘ genoemd in een van de vele interviews die van hem afgenomen werden.
Duizenden uren investeerde hij in het aanleggen van computerbestanden van ruim 30.000 mensen met een Schokker verleden. Hij heeft hiermee de aanzet gegeven tot die bloeiende Schokkervereniging van nu. Van oktober 1985 tot september 1993 was hij als bestuurslid en als adviseur voor de Schokkervereniging actief.

Voor zijn inzet en het vele werk dat hij verrichtte voor de vereniging werd hij op de Schokkerdag in 1994 benoemd tot erelid. Hij bleef nog tot 2000, toen het wat minder met hem ging, als redacteur van het Schokker Erf actief, daarbij ondersteund door zijn zoon Bruno die het uiteindelijk helemaal van hem overnam.
 
Bron: De Stentor, 16-1-2004